Dagboek van de trainer MO19 (voor de Dana Cup)

De meiden van MO19-1 gaan in de laatste week van juli naar Denemarken om deel te nemen aan één van de grootste jeugdtoernooien in de wereld, Dana Cup 2022. De trainer heeft besloten een soort van dagboek bij te houden, als herinnering straks maar ook ter inspiratie voor andere trainers die met het idee lopen om eens een keer deel te nemen aan een groot toernooi in het buitenland. Komende tijd regelmatig updates vanuit de trainer, tijdens het toernooi een dagelijks verslag van alle ervaringen die de meiden, trainers en ouders opdoen.

Geen weg meer terug (13-5-2022)

Nog 2,5 maand te gaan en we stappen de bus in. Er is nu ook geen weg meer terug! De belangrijkste zaken zijn geboekt en deels al betaald:
  • De bus. Helaas niet heel goedkoop, voor de kosten kunnen we beter zelf met de auto rijden. Maar deze trip doen we waarschijnlijk maar 1 keer (alhoewel....) en dan is samen met de bus wel zo gezellig. Zeker ook omdat er een aantal ouders als supporter mee afreizen naar Denemarken. In totaal zijn we met 32 personen, een leuk groepje.
  • De slaapplek. Standaard kun je overnachten in een sporthal of schoolgebouw, maar dat zien we met deze meidengroep niet zo zitten. Dan slaap je met z'n alleen op een zaal. Wel gezellig, maar dan komt van slapen niet heel veel denk ik. Dus we hebben een upgrade en overnachten in Moten Nordsoen. Een voormalig hotel/motel dat tegenwoordig dienst doet als studiecentrum. Maar je kunt er nog steeds met groepen overnachten en omdat de locatie goed is en deze upgrade ook betaalbaar is daar de keuze op gevallen. Dicht bij het centrum van Hirtshals, dicht bij de stranden, dicht bij een aantal toeristische attracties. met 2- tot 4-persoons kamers een prima plek voor ons om de week door te brengen. 
  • Inschrijving voor het toernooi. We zijn ingeschreven en de inschrijving is betaald. Helaas kwam ik er deze week achter dat elke speelsters / trainer / leider / ouder ook nog ingeschreven moet worden om toegang te krijgen tot alle faciliteiten die bij het toernooi horen. Dat was wel een kleine tegenvaller want dat betekent wel een extra kostenpost. Hopelijk dat we nog een aantal donaties binnenhalen via onze crowdfunding, dat zou ons zeker helpen financieel. Dus steun je de meiden, je kunt nog een donatie doen. Alle kleine beetjes helpen ons!

Komende weken gaan we ons programma in elkaar zetten. Helaas zal het wedstrijdschema pas begin juli bekend worden, waardoor een dagprogramma nog niet makkelijk te plannen is. Alleen de maandag hebben we nu gepland, want dan hebben we geen wedstrijd. Dan gaan we de regio verkennen op de fiets, ergens lekker lunchen met z'n allen en dan in de avond genieten van de openingsceremonie met een optocht door Hjorring en een afsluitende bijeenkomst met alle teams in het stadion van Fortuna Hjorring. Volgens reviews die ik gelezen heb over Dana Cup één van de hoogtepunten van de hele week. Verdere invulling van de week plannen we dan in juli, ideeën over wat we nog willen doen samen hebben we wel, maar afhankelijk van ons wedstrijdschema kunnen we de echte dagplanning nog niet maken. 

Het mag duidelijk zijn, ik heb er echt ontzettend veel zin in. Het wordt zeker een fantastische week voor mij als trainer, maar ook voor de speelsters, mijn collega trainers en alle ouders die mee gaan. Een ervaring die we niet gaan vergeten. Ik ben ook overtuigd dat het voor de speelsters een waardevolle ervaring wordt. Voetbal is een teamsport en ik vond het vroeger zelf als speler altijd fantastisch als we aan een toernooi deelnamen of een weekend weg gingen als afsluiting van het seizoen. Zowel in de jeugd als in de senioren. Samen iets ondernement met het team, daar wordt iedereen beter van. Als trainer wil ik dat mijn speelsters ook meegeven. Dat het een weekje Denemarken wordt had ik 3 jaar geleden ook niet bedacht, maar ik kijk er al meer dan een jaar echt naar uit. 

We gaan er in ieder geval een geweldige week van maken, maar eerst nog even de competitie afronden. Als dat al gebeurd, want de voorjaarscompetitie verloopt echt bizar, ik heb het in ieder geval nog nooit meegemaakt. Er worden zoveel wedstrijden verzet, alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Deels misschien omdat tegenstanders een klein uurtje moeten rijden om naar Baarlo te komen, maar ik weet van trainers in andere meidencompetities dat het daar niet anders is. Zo hebben wij bijvoorbeeld 2 maanden niet thuis gespeeld en staat morgen, zaterdag 14 mei, de topper tegen Marvilde op het programma. Eindelijk weer een thuiswedstrijd, met bezoek van de ouderen van de Weem, dus dat beloofd ook weer erg leuk te worden. En daarna hopelijk nog een aantal wedstrijden, al is het maar ter voorbereiding op Dana Cup. En hoewel we graag weer kampioen worden maakt het mij op dit moment ook niet meer uit, als we maar kunnen voetballen. Wat daarvoor zijn we natuurlijk bij VV Baarlo. 

Hoe het idee is ontstaan (29-4-2022)

Toen ik in het seizoen 2019-2020 trainer werd van het meidenteam MO17-1 wist ik niet echt waar ik aan begon. Ik had de meiden het seizoen ervoor wel al eens zien voetballen omdat onze dochter Kim moest uithelpen. Ze was toen nog maar net 12 jaar en moest als keepster het doel verdedigen tegen meiden van soms 18 jaar. Toch deed ze het redelijk en vanuit de meiden kwam de vraag of Kim niet de vaste keepster wilde worden in het nieuwe seizoen. Daar hebben we even over nagedacht en uiteindelijk 'ja' op gezegd. Dat ik toen gevraagd zou worden om de meiden te gaan trainen had ik wel verwacht, één van de 2 trainers van dat moment ging stoppen wegens tijdgebrek. En ook daar moest ik even over nadenken maar uiteindelijk heb ik er 'ja' tegen gezegd.
Tot mijn aangename verrassing vond ik het een verademing om de meiden te trainen. Gedisciplineerd, leergierig en soms lang leve de lol, elke keer was anders maar meestal waren ze bloedfanatiek. We boekten samen langzaam aan succes en met een vaste assistent-trainer en vaste grensrechter is het wel prettig werken binnen een team. We werden redelijk onverwacht kampioen en dat was voor mij reden om eens te kijken wat we met de meiden allemaal konden gaan doen later in het seizoen. En zo kwam ik uit bij een toernooi in Duitsland, in de buurt van Willingen, de 'Ederbergland cup'. Ik informeerde even naar de mogelijkheden voor overnachtingen en eigenlijk was ik er wel uit, dat gaan we doen. Ook de ouders vonden het een leuk idee en ik ging eens informeren naar overnachtingsmogelijkheden voor ouders. Voor de meiden werd de locatie om te overnachten al geboekt en ik schreef de meiden in voor het toernooi. Dat betekende 4 dagen weg tijdens hemelvaart, naar een toernooi ongeveer 300 kilometer van Baarlo. Iets om naar uit te kijken.
Maar ja, we weten het allemaal, toen kwamen we in crisis vanwege corona en het voetbal werd noodgedwongen stilgelegd. En dus ging er ook een dikke streep door het toernooi. Super jammer want we hadden graag het seizoen op een waardige manier afgesloten. 
Omdat ik trainer van het team bleef, maar we MO19-1 werden, ging ik op zoek naar een ander toernooi omdat de Ederbergland Cup geen MO19-toernooi is, maar MO17. Mijn zoektocht viel tegen, want er bleek helemaal niet zoveel mogelijk te zijn voor de MO19-leeftijd. Ik kwam uit bij een aantal grote internationale toernooien in Duitsland, Zweden en Denemarken. Het toernooi dat me het meeste aansprak was Dana Cup in het noorden van Denemarken. Ik vertelde het idee tegen de meiden en je snapt het wel, die waren gelijk enthousiast. Ok, dat betekent geen weg meer terug. Nu wel nog even de ouders overtuigen en dat lukte gelukkig redelijk snel. Maar voordat we de reis konden gaan plannen werd al duidelijk, ook het seizoen 2020-2021 gaat niet uitgespeeld worden en toernooien komen te vervallen. Echt een domper, want nu zou de groep wel eens uit elkaar kunnen vallen zonder dat we het echt hebben kunnen afsluiten samen. Maar gelukkig viel dat mee, de MO19-1 bleef zo goed als volledig bij elkaar en werd zelfs weer aangevuld met 2 speelsters die al een seizoen bij de dames speelden. Nog één jaar MO19-1 en dan zou de groep waarschijnlijk wel opgesplitst worden met meiden die naar de dames doorschuiven en meiden die nog in de jeugd blijven spelen. Want ja, het is eigenlijk nog best een jong team.
In ieder geval was vanaf dag 1 duidelijk, in 2022 gaan we naar Denemarken. Ook de nieuwe aanwinsten van het team waren direct enthousiast. Dit enthousiasme hebben we tot op de dag van vandaag goed weten vast te houden. Een kampioenschap in de najaarscompetitie heeft daar zeker aan bijgedragen. En misschien wordt het kunststuk herhaald in de voorjaarscompetitie, op dit moment van schrijven zijn we virtueel koploper met 3 punten voorsprong en nog 7 wedstrijden te spelen. Waar het eindigt zien we wel, we kunnen in ieder geval echt vooruitkijken en ons gaan voorbereiden op een weekje Denemarken. De eerste voorbereidingen zijn al gedaan, maar daarover een volgende keer meer.